BLOG DE CHARO

PARÁBOLA de León Felipe

2011-08-21T16:59:00.004+02:00

Había un hombre que tenía una doctrina.
Una doctrina que llevaba en el pecho;
una doctrina escrita que guardaba
en el bolsillo interno del chaleco.
Y la doctrina creció, creció, creció.
Y tuvo que meterla en un arca,
en un arca como la del Viejo Testamento.
Y el arca creció, creció, creció.
Y tuvo que llevarla a una casa muy grande.
Entonces nació el templo.
Y el templo creció, creció, creció.
Y se comió al arca,
y se comió al hombre
y a la doctrina escrita que guardaba
en el bolsillo interno del chaleco.
Luego vino otro hombre que dijo:
El que tenga una doctrina que se la coma,
antes de que se la coma el templo;
y que su cuerpo sea bolsillo, arca y templo.

León Felipe

http://youtu.be/heRWkjR-XXY

TOCA CAMBIO

2011-04-08T19:36:00.000+02:00

Isaac Maceiras sempre di que A Pobra debería convertirse na Praia de Compostela. Eu, en cambio, o que penso, é que a Pobra no que se debería convertir é no ideal de vila na que calquera familia compostelá desexara afincarse. Levamos xa moitos anos facendo investimentos que non fan medrar o pobo, sen darnos conta de que a nosa vila só vai medrar se destaca no que respecta aos servizos á cidadanía. Aí é onde a Pobra pode e debe marcar a diferencia. Investir en mellorar os centros de ensino tanto nas súas infraestruturas como no que respecta á dotación de recursos que potencien o uso das novas tecnoloxías e a aprendizaxe de linguas estranxeiras. En mellorar e ampliar as instalacións deportivas. En recuperar a morea de marabillosos sendeiros que percorren dun lado a outro. En recuperar o mercado municipal dos domingos (ou talvez para o sábado como parece que propón algún partido político local) que contribuía a potenciar o comercio e a hostelería local. Na tan demandada gardería, ten esquecida polos gobernos Maceiras e que tanto facilitaría a vida de moitas familias xoves. En servizos que aposten pola conciliación da vida laboral e familia e que sexan asequibles para as familias; almorzos saúdables, comedores escolares, ... En posibilitar o acceso á rede a calquera vivenda independentemente de onde estea ubicada. En acondicionar cos servizos básicos as aldeas da vila para facelas aínda máis atractivas. Levamos anos invertindo en pedras e cemento e non nos da resultado. Toca CAMBIO. Toca mellorar a calidade vida d@s pobrenses mellorando e ampliando os servizos e as infraestruturas de carácter público. Será bo para tod@s @s que vivimos na Pobra pero ademais poderiámonos convertir nunha alternativa na que afincarse unha chea de familias que prefiran mercar casa nunha aldera pobrense que vivir nun piso ás aforas da capital de Galicia. Podería ser o lugar de residencia de moit@s traballadores composteláns. Por que non?

Este Banco engaña, estafa y echa a la gente de Casa.

2011-03-27T13:26:00.001+02:00

Accion contra la banca y el fraude hipotecario , posted with vodpod

Convirtamos A ESCOLA nun tema prioritario para o goberno da Pobra

2011-02-28T01:28:00.009+01:00

Tomemos en serio a escola. O futuro d@s nos@s fill@s empeza no seu prensente, que ninguén se equivoque.

En tres meses vai haber eleccións municipais. Vannos falar de moitas cousas. Pidámoslles que tamén nos falen da escola. Que nos digan que van facer para mellorar os centros de ensino aos que acuden @s nos@s fill@s, sobriñ@s. net@s,...

Dende a comunidade educativa da Pobra levamos anos pedindo melloras. Melloras nas infraestructuras, e tamén melloras na conservación e mantemento das instalacións.

En moitas ocasións nos atopamos con que @s polític@s se pasan a pelota aludindo a que “a competencia é doutra institución” e os problemas non se resolven.

Nun concello do século XXI non se pode permitir que os centros de ensino non teñan nin conexión a Internet nin dispoñan dun cañón (proxector) e un ordenador en todas as súas aulas. A metodoloxía de traballo cambia moitísimo se se conta cos recursos axeitados. Non é igual dispoñer tan só dun encerado tradicional que presentar as distintas materias en formato dixital apoiados por imaxes , vídeos, presentacións power point,... Se ademais se conta con encerados dixitais as posibilidades son moitísimo maiores .

Neste concello a EDUCACIÓN non é unha prioridade. Non se fala de educación. É un tema que non interesa cando, en realidade, é un tema que afecta a absolutamente todas as familias da Pobra.

Gastar en pedras e flores o que se podería gastar en dotar de conexión a internert todas as aulas nas que aprenden @s nen@s e xoves da Pobra é un erro que dende logo vai ter consecuencias.

A ESCOLA será unha prioridade se nós o esiximos. Esixámolo.

Que non nos enganen. Se hai cartos para o que non é importante, ten que habelos para ao imprescindible.

Changing Education Paradigms

2011-01-05T10:22:00.002+01:00

¡Todos de vinos!

2010-12-26T19:08:00.008+01:00

Por Alberto García

En estos momentos de crisis económica cuando la demanda interior no acaba de despegar y es incapaz de convertirse en motor de nuestra economía, necesitamos de nuevas ideas que nos den el impulso adecuado. Las grandes compañías recortan gastos empezando por el recorte en el empleo, lo que a su vez impide mover el consumo. La inversión en ladrillo se ha convertido en una rémora para el país, y amenaza la estabilidad financiera de bancos y cajas. De rebote dificulta la supervivencia de pequeñas y medianas empresas que se ven limitadas de crédito. Es imprescindible que el dinero fluya y que la economía se mueva; pero, ¿en qué dirección?. Nuestra antigua primera empresa nacional y motor económico, el ladrillo, ya no es capaz de generar empleo. Nos queda nuestra segunda empresa nacional: no, no es el turismo; son los bares. !Vayamos de vinos! Con dos vinitos conseguimos un consumo cardiosaludable y generamos efectos colaterales: cuando salimos de vinos estamos consumiendo producto nacional (rioja, mencía, albariño, estrella,...); pero además estamos incidiendo positivamente sobre la pequeña empresa, que es la que crea más empleo; y por último el dinero se mueve y nos sentimos mucho más felices; esta felicidad de ánimo se contagia al resto de la población y eso se nota también fuera. Las agencias de calificación ven a España con un sentimiento muy diferente y disminuyen la presión sobre los bonos españoles bajando el diferencial sobre los bonos alemanes. Desde el exterior también se aprecia un efecto contagio y los extranjeros vienen a España de turismo y llenan los bares, consumiendo más producto nacional. Es una borrachera de felicidad.
!Vivamos como galegos!

SOBRE A XESTIÓN DO PP DA POBRA

2010-11-28T18:44:00.012+01:00

Nos preguntan na Voz de Galicia sobre o Balance da xestión do PP da Pobra nestes últimos catro anos.

Todo depende de cOmo se mire. Non cabe dúbida de que a Pobra é unha vila preciosa. A súa entrada mirando o mar, o malecón de pedra, o xardín, as rúas empedradas, as praias e mesmo algúns dos seus edificios máis emblemáticos.

Desde o meu punto de vista e no referente á súa estrutura, fisionomía e coidado, o noso concello non ten parangón con Boiro nin con Ribeira, as vilas veciñas.

Se progreso e beleza foran sinónimos a Pobra sería o concello da redonda que máis tería progresado dende a democracia.

Pero a realidade é que progreso e beleza, aínda que compatibles, non son sinónimos. A Pobra é, de feito, o concello do noso contorno que menos progresou nos últimos anos. E esta non é unha afirmación gratuíta senón que é unha realidade totalmente demostrable.

Máis alá do porto e do polígono, ambas obras claves no desenvolvemento da Pobra -e ningunha delas levada a cabo por ningún dos gobernos presididos por Isaac Maceiras-, non podemos destacar ningún outro proxecto de futuro liderado por ningún dos seus gobernos.

Os seus proxectos caracterízanse pola obra de fachada, de embelecemento e axardinamento. Paseamos enriba de miles e miles de euros. @s empregad@s do concello adican unha chea de horas diarias a limpar, coidar, adencentar os centos, miles de metros cadrados adicados aos paseos. E é certo que todo está moi bonito no centro da vila, vestida con cada vez máis pedra e menos cemento. Pero todo ten un prezo. E na Pobra pagamos a beleza con servizos.

Temos un montón de barrendeir@s e xardineir@s que non dan abasto, mentres temos falta de coidadoras que atendan a persoas maiores dependentes (insuficientes), non apoiamos os servizos de comedor escolar ou de madrugadores- tan importantes para as familias-, desisteresámonos por temas tan importantes como a educación d@s moz@s pobrenses, non apostando por ampliar a oferta de ciclos formativos ou a formación en linguas, estudos relacionados co turismo e o medioambiente ou novas tecnoloxías, abandonarmos ás familias con nen@s menores de tres anos á súa sorte ao non ofertarlle garderías públicas que lle faciliten a pai e nai o acceso ao traballo, ...

Os gobernos de Isaac caracterízanse tamén por tirar para refacer. Así desapareceron dous edificios que xa formaban parte nosa historia común: a praza do peixe e a axudantía.

Ademais, na Pobra desgraciadamente, hai anos que se tirou a toalla no que respecta ao desenvolvemento do comercio local. Non nai plans ao respecto.

Eu, de feito, creo que o proxecto estrela daqueles que aspiren a gobernar a Pobra na próxima lexislatura debería ter o desenvolvemento do comercio no concello como obxectivo principal. De non ser así, estou convencida de que o noso futuro colectivo pintará moi mal.

Así as cousas está claro que eu non fago un balance positivo do traballo desenvolvido polos gobernos presididos por Maceiras. O novo goberno da Pobra debería ser moito máis ambicioso e empático coa cidadanía. @s pobrenses merecemos un goberno que crea realmente nas nosas posibilidades, que aposte claramente polo noso desenvolvemento colectivo a distintos niveis: social, cultural, educativo, comercial, industrial.

Eu aposto polo cambio.

RESPOSTA A ALGÚNS COMENTARIOS DO FB

2010-11-01T20:57:00.010+01:00

Hoxe pasoume unha cousa estraña. Contestei a uns comentarios do FB nos que María José Rivadulla, a secretaria do alcalde da Pobra, e Javier Lago (a quen non teño o gusto de coñecer) se dirixían a min directamente e en resposta e unha crítica que eu facía, no muro dun amigo común, ao feito de que se gastaran tantos cartos en ostentosas inauguracións. Neses comentarios ambos criticaban ao anterior goberno socialista da Pobra, goberno do que eu formei parte durante os últimos nove meses da lexislatura, acusándoo de non ter feito obras no Concello e, no caso de Javier, adxudicando ao PP a obra do Polígono Industrial da Tomada.
Como non podía ser doutro modo, cando acendín o ordenador, varias horas despois de que estas persoas fixeran os seus comentarios, respondinlles como considerei oportuno.
A miña sorpresa foi que, dez minutos máis tarde, a entrada e todos os comentarios desapareceran do muro do noso amigo, así que considerei reescribir a resposta neste blog e colgala do meu muro, por si algún deles ten interese en lela.

Non me consta, en absoluto, que o PP tivera nada que ver co Polígono da Tomada. O que me consta é que o Psoe xestionou con SEPES, que non coa Xunta de Galicia, todo o que foi a construción do Polígono da Tomada e quero insistir en que, ata día de hoxe, é o único polígono que se construíu na Pobra. Outra cousa moi distinta é que o PP queira aproveitarse do traballo alleo. O que si lle corresponde ao alcalde Sr. Durán é a construción do porto de túnidos, outra obra de relevancia para o progreso do Concello. É certo que estas dúas últimas lexislaturas están cheas de inauguracións, algunhas delas moi ben documentadas en longas reportaxes fotográficas pagadas por tod@s nós. A maoiría con gaitas, gaiteiros, bandas e ágapes. Sen dúbida hainas moi boas, como a praza da Angustia, pero a maioría son obras de paseo e engalanamento. Non é que non me gusten os paseos. Somos a envidia (sá) das vilas veciñas, pero vós sabedes tan ben coma min que todo o feito non contribuíu a facer mellorar o pobo. Cada vez temos menos servizos, menos comercio e menos poboación.
Agradecidos teremos que estar de que neste pobo houbera uns gobernos que se ocuparon de facer un polígono industrial e un porto comercial. O que non podemos pretender, porque xa non cola, que fixemos o que non fixemos. E, Javier, está máis que claro e ben documentado quen foi o responsable de que no noso concello houbera o chan industrial e os servizos para que se instalasen as empresas que hoxe ofertan tantos postos de traballo na nosa vila. O Partido Socialista da Pobra. Non nos queirades, con todos meus respectos, facer tont@s.

2010-03-16T15:27:00.000+01:00

NO LICEO VOLVEN OS SESENTA

2010-01-25T21:57:00.002+01:00

UN BO CARTEL. UN BO ENTROIDO

2010-01-25T21:50:00.002+01:00

GOOD BY RIVERS

2010-01-20T01:22:00.004+01:00

Non hai enfrontamento entre linguas. Non o hai na escola nin tampouco na rúa. A sociedade é consciente da importancia do inglés como lingua franca. Os mestres e as mestras, os pais e as nais sabemos e queremos preparar aos nosos mozos na aprendizaxe de idiomas.

Pero temos moi claro tamén que as linguas estranxeiras non son como as maternas. As linguas estranxeiras son linguas que se aprenden pero nas que non se vive nin se convive.

O verbo amar dicímolo na lingua na que medramos e as cantigas de berce que lle cantamos aos nosos filllos son aquelas coas que nos durmiamos nós.

En inglés non cantamos cancións de corro, nin contamos as nosas lendas, nin os nosos contos de medo.

En inglés non declamamos a Rosalía nin a Bécquer, non é o mesmo. Nin tampouco somos quen de atopar a palabra exacta que defina as polas de auga que se agochan nas xunqueiras.

Non. En inglés non podemos falarlles de Isabel a Católica, nin da Guerra Civil, nin da revolta Irmandiña, nin explicarlles aos nenos as características propias do ecosistema das Rías Galegas.

Porque non sería o mesmo. Porque non transmitiriamos o mesmo nin contariamos o mesmo.

O inglés debe estar no ensino, e de seguro debe ter máis presenza da que ten ata o momento, pero non así como di o decreto.

Sen dúbida é posible o ensino de tres linguas na escola galega, pero nunca de xeito que a aprendizaxe da lingua estranxeira solape a lingua e a cultura da nosa terra.

Charo Varela

Mestra especialista en inglés
Profesora CLIL (Seccións bilingües)

GALICIA TRILINGÜE

2010-01-08T18:38:00.000+01:00

Hai un ano escribía no meu blog un post “Galicia Trilingüe”, no que me congratulaba de que a Consellería de Educación se decidise a apostar claramente polo reforzo do ensino-aprendizaxe de linguas estranxeiras a través do Programa “Seccións Bilingües”.
As aulas bilingües caracterízanse, ao igual que as seccións europeas, por ter como obxectivo o estudo de materias non lingüísticas en dúas linguas, galego/castelán e unha lingua estranxeira.
Polo que, do que se trata, é de empregar unha lingua oficial e unha lingua estranxeira, as dúas, como vehiculares no estudo dunha materia.
O trilingüismo empezaba a ser unha realidade no ensino galego, sen supoñer, en absoluto, un enfrontamento entre linguas propias e alleas, e ocupando a lingua estranxeira tan só unha parte do horario dalgunha asignatura, e en ningún caso un terzo da totalidade do horario escolar.
Estábase producindo o inicio dun verdadeiro “trilingüismo harmónico”.
Pero as Aulas Bilingües non son aínda unha realidade en todos os colexios galegos e, dende logo, non son unha realidade para a meirande parte do alumnado galego.
A falta de persoal formado e os escasos recursos económicos impiden que a maioría dos colexios poidan sumarse a este ambicioso e interesante proxecto.
Neste contexto de falta de recursos e reducións continuas de persoal , o goberno galego decide , dun día para outro, e , dende o meu humilde punto de vista, demostrando unha falta de coñecemento da realidade da escola galega, que un terzo do horario lectivo do noso alumnado vaise impartir en inglés. Inaudito.
Un terzo da docencia en inglés? Con que recursos, se reduciron nun 30% os orzamentos para formación do profesorado para o 2010? En que pais viven os nosos gobernantes? Coñecen realmente a realidade lingüística galega?
Volvemos ao divide e vencerás.
Incapaces de dar unha solución seria a un problema que eles mesmos crearon, xeran un conflito nos centros docentes, que terán que decidir en que lingua, galega ou castelán, van impartir as áreas que segundo o decreto teríanse que dar en inglés.
Ver para crer.

2010-01-08T12:31:00.002+01:00

Recoméndovos este artículo do País de hoxe.

GALICIA, RETÓRICA O REALIDAD.

O DECRETO DO INGLÉS

2010-01-08T00:06:00.005+01:00

Diglosia.

O novo decreto devólvenos á diglosia, devólvenos ao galego de segunda B, cando aínda non acadaramos a 1ª división.
Tras anos de traballo, de pasos ben dados a prol do bilingüismo en Galicia, e xa tendo acadado que moitos mozas e mozas galegas se sintan competentes para falar calquera das dúas linguas oficiais e totalente libres para facelo, o goberno decide reducir o tempo do galego no ensino a un terzo do horario lectivo.

Demagoxia.

O goberno, intencionadamente, utiliza a lingua inglesa como arma arreboladiza contra o galego , cando sabe que o camiño a seguir no ensino de linguas estranxeiras está moi ben trazado a través do Plan de seccións bilingües en centros sostidos con fondos públicos, que xa ven funcionando hai uns anos nalgunhas escolas galegas.
Porque o goberno sabe que esa escola trilingüe da que está a falar no decreto plurilingüe é, a día de hoxe, unha quimera. Que non hai recursos suficientes, nin humanos nin económicos, para afrontar o ensino plurilingüe a terzos en todos os colexios públicos de Galicia.
O goberno, deliberadamente, aproveita a falta de información da cidadanía sobre a situación real da aprendizaxe de linguas para confundirnos a todos pretendendo un enfrontamento totalmente inexistente entre o galego e o inglés.

Medias verdades que son mentiras.

Sen dúbida a letra do decreto pode soar moi ben. E mesmo haberá quen se crea que este documento vai ser algo máis que papel mollado.
Sería ideal que, ao remate do ensino obrigatorio, os xoves galegos foran plurilingües, competentes nas dúas linguas oficiais de Galicia e nunha lingua estranxeira, o inglés.

Pero a meirande parte dos galegos e as galegas temos os pés no chan e coñecemos moi ben a nosa realidade: a do galego e a do castelán. Sabemos da necesidade que tiñamos do decreto do galego. Sabemos que se non potenciamos o uso do galego na escola, inevitablemente, esmorecerá.

Pero o noso Presidente decidiu un día que para ser Presidente tiña que renunciar a defender a lingua propia de Galicia. E da súa renuncia nace este decreto absurdo e mentireiro.

O decreto do inglés.

ESCUELA 2.0

2009-09-26T11:31:00.008+02:00

ESCUELA 2.0

OTRO MODO DE CONSTRUIR

EL CONOCIMIENTO EN LAS AULAS

Sistema Educativo en Finlandia

2009-09-26T10:58:00.004+02:00

Navegando pola rede atopei este traballo sobre o SISTEMA EDUCATIVO FINLANDÉS .

Vale a pena botarlle un vistazo.

XUNTOS PODEMOS!!!

2009-09-20T17:44:00.008+02:00

De novo o PP de Galicia insiste en que a Plataforma Galega pola Gratuidade é unha ferramenta do PSOE.

Pero vós sabedes quenes estábamos , como chegamos e que foi o decidimos alí.

Porque nos temen intentan dividirnos, desprestixiarnos, buscar nas nosas motivacións intereses persoais.

Pero é tan só porque NON cren na forza da cidadanía, porque NON cren na nosa capacidade para dicir non e loitar polos nosos DEREITOS.

Como moitos e moitas sabedes, eu fun unha das persoas que iniciou este movemento. Daquela era militante do PSOE e hoxe sígoo sendo.

Pero ante todo son unha cidadá comprometida e decidida a loitar por unha sociedade máis xusta e equilibrada. Unha sociedade fundamentada na xustiza social e a igualdade de opotunidades para todos e todas os cidadáns.

Xa ao día seguinte de que o Presidente Feijoo gañara as eleccións, o 2 de marzo de 2009, escribía un comentario a unha pregunta que se facía na Voz de Galicia (preme aquí).

Detrás da Plataforma hai un montón de miles de persoas que, coma mín e probablemente coma ti, non están dispostas a permitir un só paso atrás nas melloras educativas.

REIVINDIQUEMOS UNHA EDUCACIÓN PÚBLICA GRATUITA E DE CALIDADE!!

XUNTOS PODEMOS!!!!

GRAZAS POBRA

2009-09-13T14:16:00.006+02:00

Hoxe, unha reunión en Santiago coa plataforma que se creou en Ourense.

Grazas Pobra, por permitir que a Plataforma Galega pola Gratuidade dos Libros de Texto sexa hoxe unha realidade.

Temos delegacións en

Vigo, Morrazo, Vilagarcía , Barbanza e Ourense

Estamos programando actos na Mariña Luguesa e Ferrol.

Se aquel día vós non responderades, hoxe non estariamos onde estamos.

XUNTOS PODEMOS!!!!

Imos a pola Educación Pública???

2009-09-10T01:09:00.009+02:00

O ataque sen precedentes por parte da Administración Autonómica á Educación Pública Galega ven quebrar gravemente os pilares nos que se sustenta a todavía endeble calidade do noso sistema educativo.

A redución de recursos humanos, do número de mestres e profesores nos centros de ensino, supón unha volta atrás e contribúe á desmotivación do profesorado.

Que ninguén se engane. Reducir profesionales repercute directamente na calidade do ensino.

Desdobres, aulas bilingües, proxectos de dinamización da bliblioteca, tics, actividades medioambientais,… non se poden levar a cabo se non hai profesores suficientes.

Hai casos sangrantes como o do Salustiano Rey Eiras, na Pobra. Ao reducir a plantilla non se poden levar a cabo os proxectos de seccións bilingües que a propia Conselleria ven de aprobar de xeito provisional .

Estaban plantexados tendo en conta a plantilla do curso 2008/09. Neste novo curso , ao reducir 2 profesores, é imposible por en marcha os proxectos previstos aínda que estean aprobados, xa que o profesorado non ten horario suficiente.

A redución de persoal tamén repercute na calidade de ensino do 1º ciclo de primaria, xa que os desdobres que se viñan facendo no centro, tan beneficiosos para os nenos e nenas de 1º e 2º curso, non son posibles sen persoal suficiente.

Pero, como se iso fora pouco, a plaza de orientador asignada á EEI “Fernández Varela” tamén foi suprimida. Parece que para a Consellería de Educación os alumnos de Educación Infantil do noso concello son cidadáns de segunda.

Eso é o que hai.

E se alguén non o cre, que vaia aos centros e pregunte.

Esto sí que é ter bo rollo!!!!

MINUTO 07:48 A PLATAFORMA SEGUE MEDRANDO

2009-09-03T16:40:00.001+02:00

Telexornal. Informativo territorial de Galicia. (03/09/09).

EMPRENDEDORES MILEURISTAS

2009-09-01T01:53:00.006+02:00

SÓLO UN 3% DE LOS CONTRIBUYENTES ESPAÑOLES DECLARA GANAR MÁS DE 60 000 EUROS AL AÑO.
INCRIBLE
EL 75% DE LOS EMPRESARIOS ESPAÑOLES PAGAN A HACIENDA COMO MILEURISTAS.
ESCANDALOSO

Sin embargo esa mayoría de emprendedores que cotiza como mileurista no hace más que quejarse ante la administración del estado de la falta de ayuda de la administración hacia sus empresas, generadoras de empleo.
Y oyes una y otra vez clamar a los populares.
¡¡¡La mejor medida social es la creación de empleo!!!! Subvencionemos a las empresas y no a los trabajadores, ni a los parados…¿Dónde se ha visto pagarle a nadie por no trabajar?
Y una se pregunta de que clase de empleo están hablando. Si del que ofrece la familia de la directora general de trabajo de Galicia en su cafetería. ¿Cómo era aquello? ¿400 euros por cuántas horas diarias? ¿ocho diez? ¡¡¡Tiene que ser un error!!!
Pero claro… probablemente la familia mencionada sea también mileurista.
Y de nuevo los populares.
¡¡¡Hay que recortar el gasto público!!!!
Pero…¿a qué se refieren?¿ de que están hablando?
Y resulta que se refieren a ahorrar en educación: menos profesores, menos gasto en libros de texto, menos secciones bilingües…Y en sanidad ….¡¡¡fuera las peonadas!!!
Y tú piensas…Pues claro, faltaría más. Es que no vamos a ser todos iguales.
El emprendedor mileurista que paga el colegio privado de sus hijos, su seguro médico privado, y se beneficia de todas las ayudas sociales (ya que sus recursos son escasos) a las que puede acceder, no está dispuestos a tolerar que el resto de los mil cien euristas por cuenta ajena y algunos por cuenta propia (porque no todos son iguales) tengan, al final, sus mismas oportunidades. ¡¡¡De eso nada monada!!! ¡¡¡Pues sólo faltaría!!!
Si quieren progresar, que sean emprendedores mileuristas y que declaren según les convenga. A fin de cuentas… ¡¡¡no es así como se contribuye realmente al progreso del país!!!
Vaya. ¡Qué país el nuestro! ¡Cuánta demagogia y cuánto cuento! ¡Cuánto defraudador suelto criticando a los trabajadores por cuenta ajena que son los que pagan religiosamente los impuestos en este país. ¡Cuánta mentira! ¡Cuánta miseria! ¡Cuánta desfachatez!
Y los libros gratis para ellos, y para ellos los 2500 euros por bebé, y para ellos los 400 euros…y para nadie más. Para eso son los que menos declaran, pues no van a declarar todo lo que ganan.
¿¿Acaso no son ellos los emprendedores??
Pues sólo faltaría que, los asalariados que pagan religiosamente sus impuestos tuvieran las mismas prestaciones sociales. Todavía hay clases.
Se diría que para los populares…
Los únicos españoles con derechos son los empresarios…para los demás están LAS AYUDAS SOLIDARIAS.

CELSO CURRÁS POLA GRATUIDADE

2009-08-01T12:53:00.006+02:00

O ex-consellerio de Educación, Celso Currás, non deixa lugar a dúbidas .

Un dos grandes retos da Consellería de Educación no ano 2004...

A GRATUIDADE DOS LIBROS DE TEXTO

PARA TODOS OS NENOS GALEGOS

minuto 2:50

Celso Currás: pai, docente, inspector de educación e político do PP.

¿É Celso Currás egoísta e amoral?

O préstamo é solidario, pedagoxico e económico.

2009-07-30T10:30:00.004+02:00

Esta ex-concelleira socialista, mestra de profesión, quixera aclarar algunhas cousas a todos aqueles que consideran que é unha persoa egoísta e sen valores morales.

1º Dende o meu punto de vista o préstamo é solidario, pedagóxico e económico.
E iso é o que defendo xunto cuns cantos miles de pais e nais na Plataforma Galega Pola Gratuidade.

2º Nestes últimos anos ningunha familia galega tivo que pagar os libros de texto. E non o tiña que facer porque nos centros prestábanlle os libros para todo o curso escolar. Ninguén lles preguntaba pola renda. Nos colexios todos os nenos eran iguais e usaban os mesmos libros. En préstamo.
De feito, o meu fillo este ano usou uns libros que xa foran usados os tres anos anteriores e os libros estaban en moi bo estado.
O préstamo funcionaba e funcionaba moi ben.

3º A partir deste curso, a maioría das familias galegas van ter que pagar polos libros. Só 25 de cada 100 recibirán os libros totalmente gratis, o resto terá que pagar ou a totalidade ou parte do custo dos libros.

4º Sen dúbida, as familias de rendas altas e ,dende logo,todas as que ingresen 75000 euros ou máis poderían pagar os libros dos seus fillos. Pero ¿que facemos coas familias de rendas medias, a maioría das familias galegas, que teñen dificultades para mercar os libros de texto pero que non entran na gratuidade?
A partir de agora todas as familias de 4 membros que ingresen anualmente máis de 22000 euros terán que pagar parte do custo dos libros de texto, libros que, ata o de agora lle saían totalmente gratis.
E as que gañen máis de 36000 terán que pagar pola totalidade dos libros dos seus fillos.

5º O único que se consigue coa gratuidade solidaria que pretende impoñer o PP e aumentar o gasto das familias galegas, nun mes ademais especialmente difícil porque ademais dos libros hai que comprar o material escolar, roupa calzado,etc.

6º A proposta de pagar libros de texto en propiedade a todas as familias que o necesitan é totalmente inasumible polas arcas galegas. E o feito de ter a uns nenos cos libros prestados(os de rendas baixas e medias) mentres os de rendas altas chegan cos seus libros en propiedade podendo facer deles o que lles pete, non parece moi xusta, nin pedagóxica, nin solidaria.

7º Ao final, para que a maioría non teña que pagar polos libros, o mellor é o préstamo para todos. Co préstamo, con cada libro de texto estudan 4 nenos en 4 anos consecutivos.
E funciona, os que o experimentamos sabemos que funciona.

8º O sistema de préstamo non é caro xa que mercar libros en préstamo para todo alumnado galego non sairía máis caro que mercar libros en propiedade para o 25% dos nenos e nenas galegos. É matemática simple.

ACUSADA

2009-07-27T02:01:00.018+02:00

Hai oito anos, sendo concelleira socialista, levei unha moción a un pleno. Solicitaba unha subvención para un comedor escolar que nacía nun dos colexios públicos da Pobra (eu mesma formaba parte, como vocal, da anpa que estaba xestionando a súa apertura). Pediamos 3000 euros a modo de subvención anual (bastante menos do que recibían as comisións de festas locais) para conseguir abaratar o prezo de 80 euros ao mes que tiñan que pagar as familias usuarias por cada un dos seus fillos.
Daquela tamén os meus fillos serviron de escusa.“Non pretendería eu que os meus fillos, coas miñas rendas familiares, comeran gratis no comedor “ .
Sorprendeume esta resposta do portavoz popular. Nin sequera se me pasara pola cabeza que os meus fillos foran ser usuarios do comedor. Tanto polo meu horario de traballo como polo feito de vivir xusto en fronte do colexio, non era das familias que necesitaban o servizo.
O PP de Pobra negouse á subvención. O seu argumento era fácil. O mesmo que no caso dos libros de texto. As familias que o necesitaran terían unha axuda solidaria.
Finalmente , o comedor escolar empezou a funcionar. Evidentemente sen subvención algunha, e máis de vinte familias da Pobra puideron conciliar un pouco mellor a súa vida laboral e familiar. Pero ningunha delas, agás algún caso xestionado a través de asuntos sociais, tivo dereito a beca de comedor. Non había beca nin para rendas baixas, nin medias, nin altas. Máis tarde, co cambio de goberno na Xunta, as subvencións aos comedores escolares fixéronse realidade.
Xa daquela, dinme conta dunha das grandes diferenzas entre aquel concelleiro do PP e máis eu.
Eu era quen de loitar polo que consideraba xusto aínda que eu non o necesitara.
El só estaba intentando evitar que os cartos dos seus impostos, de rendas altas, non se gastaran en nada que non o beneficiara. Non fora a ser que, ao cabo do tempo, este tipo de medidas sociais, lle saíran máis caras.
Hoxe, desgraciadamente, volvo ser A ACUSADA, esta vez por defender a gratuidade por préstamo dos libros de texto. Pero o verdadeiramente triste é ser, de novo, A ESCUSA.

AMPARO FERNÁNDEZ. KAORI

2009-07-23T23:06:00.001+02:00

CONVIVENCIA

AMPARO FERNÁNDEZ

Nin máis barato, nin máis solidario, nin máis progresista.

2009-07-17T01:27:00.007+02:00

Dende a Plataforma non entendemos as razóns do Goberno da Xunta para eliminar a gratuidade por préstamo dos libros de texto do noso Sistema Educativo.

Dende un punto de vista económico, os aproximadamente escasos 50 euros por neno e ano que viña investindo a Consellería de Educación na gratuidade por préstamo, non xustifican a adopción dunha medida deste calado.

A supresión da gratuidade universal só ven perxudicar ás familias galegas.

Ata o de agora, cada 4 anos , de cada 100 libros pagados con fondos públicos se beneficiaban 400 nenos.

A partir de agora, cada 4 anos, de cada 100 libros pagados con fondos público só se van beneficiar 100 nenos.

REACCIONEMOS

2009-07-07T11:03:00.002+02:00

Non se trata tan só de non pagar os libros de texto. Temos que reaccionar porque, sen máis, nos están reducindo un DEREITO.
Ata o de agora todas as familias tiñan o dereito a recibir sen custo algún os libros de texto para os seus fillos. Todos e todas podíamos beneficiarnos do préstamo.
Agora hai que demostrar que a renda familiar é baixa para conseguir a mal chamada gratuidade solidaria.
E os libros pasan de ser compartidos durante catro anos a ser esquecidos nos faiados das casas ou queimados en San Xoán.
É un retroceso sen precedentes. Pero pode converterse no precedente doutros retrocesos. O transporte escolar non distingue rendas, nin as axudas aos comedores escolares.
Segundo o Conselleiro, a Consellería é deficitaria nestes dous apartados.
Parece que Galicia, unha das Comunidades Autónomas con rendas máis baixas, vai pasar de ser a comunidade na que a volta ao colexio era a máis barata, a unha das que teña o setembro más caro de toda España.
Pero nesta medida hai moita hipocresia. Hai moita demagoxia e, dende logo, moita ideoloxía.
Para convencer á cidadanía, o goberno fala de medida progresista, medida de igualdade e solidariedade. Fala de pobres e de ricos. De novo. Cando todos sabemos que a renda media galega está aínda moi por debaixo da media española.
O goberno escúsase nunha minoría de rendas altas, para sacarlle un DEREITO a todos os galegos e a todas as galegas, xa que a grande maioría das familias terán que pagar o todo ou gran parte do custo dos libros de texto.
Ese si que é un imposto indirecto. Un imposto que imposibilitará a moitas familias encarar un setembro tranquilo.
Total para non aforrar nada.

Se non reaccionamos agora,¿cando?

ASINA O MANIFESTO POLA GRATUIDADE.
QUE SAIBAN QUE SOMOS MOITOS!!!
XUNTOS PODEMOS!!!

OS AMIGOS

2009-07-03T01:41:00.008+02:00

Hai varias clases de amigos.

Aqueles cos que, pase o que pase, sempre podes contar. Cos que medras como persoa. Son aqueles cos que nunca compites. Os que nunca compiten contigo, nin por ser máis guapa, nin máis lista, nin máis rica, nin máis nada.

Eses amigos son os que nunca che fallan. Os que che queren como eres. Os que coñecen os teus defectos e saben quererte con eles.

Poden ser os de toda a vida ou tal vez amizades máis mozas.

Pero son fieles.

Son os que te animan cando estás triste. Os que son quen de levantarche a moral cando o necesitas. Os que non dubidan en dicirche o especial que ti eres.

Nunca che dan a espalda. Nin te esquecen. Sempre te defenden e non te apuñalan pola espalda.

E despois... están os outros amigos.

Perdón, equivoqueime.

Só hai unha clase de amigos.

BLOG DA PLATAFORMA POLA GRATUIDADE

2009-07-02T00:00:00.005+02:00

Vos convido a visitar o blog e a web da Plataforma da Comunidade Educativa Galega pola Gratuidade dos Libros de Texto.

www.plataformagalegapolagratuidade.es

http://www.plataformagratuidade.blogspot.com/

PLATAFORMA GRATUIDADE

2009-06-27T08:26:00.005+02:00

Os pais e nais de Galicia non vamos consentir que o goberno da Xunta volva a gravarnos cos libros de texto.
A educación é un dereito de todos os nenos e nenas galegos. A gratuidade de libros de texto a través do préstamo é un dereito adquirido que non estamos dispostos a perder.
Nón é verdade que a Xunta aforre cartos coa medida. Se ata o de agora un libro valía para catro nenos, non pode ser que a Xunta gaste menos mercando libros en propiedade para o 60 % dos nenos galegos. Nos están enganando.
Os galegos volveremos a pagar os libros. Todos ou a grandísima maioría.
Atentan contra os nosos dereitos e non o vamos consentir.
En Galicia estámonos a mobilizar. Moitos galegos e galegas estamos asinando en contra desta medida e a favor da gratuidade.
Todos os interesados podedes poñervos en contacto connosco a través desta dirección de correo electrónico.
plataformagratuidade@gmail.com

2009-06-23T02:22:00.001+02:00

Na defensa da gratuidade dos libros de texto

2009-06-21T11:32:00.004+02:00

Onte, nunha cafereria da Pobra, unhas 30 persoas, decidimos crear a

PLATAFORMA GALEGA POLA DEFENSA DA GRATUIDADE DE LIBROS DE TEXTO

Hoxe imos reunirnos para elaborar un

MANIFESTO

ao que pretendemos

SE SUME BOA PARTE DOS PAIS E NAIS DO ALUMNADO GALEGO.

Os libros non son dos nenos. Son dos centros de ensino.

2009-06-19T19:06:00.005+02:00

É imprescindible que corramos a voz.
É urxente que lles digamos a todos e a todas que nos están enganando.
Os libros non son dos nenos. Os libros son dos centros educativos.
As familias non son propietarias dos libros de texto, senón que, como se de bibliotecas se tratase, os centros educativos, o que fan, é prestar os libros ás familias durante o curso escolar, para que estas non os teñan que mercar.
Todos os libros son do centro educativo e os nenos teñen que responsabilizarse de tratalos ben e de non pintalos, nin estragalos e son usados polo alumnado do centro ao longo de 4 anos consecutivos, ou sexa, cada libro é usado por 4 nenos durante catro cursos escolares. (A excepción son os libros do 1º ciclo, que son funxibles, polo que os nenos os poden levar á casa.)
Non hai diferenzas entre os nenos. Non hai nenos ricos e pobres, uns con libros prestados e outros mercados pola familia. Todos son iguais. Todos usan os libros de todos.
E funciona. Funciona moi ben.
As familias están contentas e os nenos aprenden a non estragar os libros, a coidalos e a compartilos.
A quen queren enganar? De que nos queren convencer?
Canto queren aforrar? A costa de que? A costa de quen?
A gratuidade dos libros de texto supón, é certo, un aforro para todas as familias galegas, con máis recursos e con menos recursos.
Pero vai moito máis alá. Entende que os libros forman parte do sistema educativo público e obrigatorio.
Non tería sentido que, nas aulas, os libros distinguiran entre familias de rendas altas e baixas. Non tería sentido que uns libros se puideran subliñar e marcar e outros non.
O aforro non o xustifica.
Poderiamos entender que a Xunta decidira alongar durante dous anos máis a vida dos libros mercados durante estes anos para así aforrar en época de crise.
Mesmo podería ser que do que se tratase fora de que os nenos recibiran os libros en propiedade e non tiveran que compartilos ao ano seguinte, pero economicamente non tería sentido, a non ser que só recibira libros en préstamo unha cuarta parte do alumnado galego. O que supón que a maioría das familias, as tres cuartas partes, tería que mercalos.
O intolerable sería eliminar a gratuidade poñendo de manifesto nas aulas as rendas das familias dos nenos.
Quen son as rendas baixas e medias en Galicia?
A maioría.
De que aforro estamos a falar realmente? Ou é que a maioría dos galegos e as galegas teremos que volver a mercar os libros?
Por outro lado, a gratuidade de libros de texto beneficia claramente ao pequeno comercio, xa que moitos dos pais encargan os libros nas librerías que teñen preto e non van ás grandes áreas tratando de buscar un prezo máis barato.
Dende o meu punto de vista, o que está propoñendo o PP supón un retroceso imperdoable.

JARCHA. CON EL ALMA

2009-06-16T18:05:00.003+02:00

¡Vivamos como galegos!

2009-06-16T15:20:00.002+02:00

Interesante artigo sobre a sinalización dos xacementos arqueolóxicos na Pobra

2009-06-16T00:16:00.004+02:00

Recomendo a lectura do artigo escrito por Manuel Gago no seu blogue Capítulo 0 sobre a sinalización dos xacementos arqueolóxicos na Pobra do Caramiñal.

Non ten desperdicio.

A CÉSAR O QUE É DO CÉSAR

2009-06-14T11:29:00.008+02:00

Dende logo que os pobrenses debemos congratularnos de que o Concello oferte ás familias de Pobra campamentos no verán. É certo, ademais, que este tipo de iniciativas non son unha novidade. O concello xa leva algúns anos ofertándoos na nosa vila. Pero, como o mesmo alcalde sinalaba: esta é unha iniciativa diferente, máis ambiciosa. Está pensada, ademais de para o disfrute e formación integral dos cativos, tamén para que as familias poidamos conciliar a vida laboral e familiar.
Pero...a César o que é de César.
Saibamos todos e todas que foi unha Consellería Socialista, a presidida por Laura Sánchez Piñón, a que convocou as axudas para que os concellos, todos os concellos que o solicitasen e presentaran o proxecto en tempo e forma, puideran levar a cabo este tipo de actividades. Polo que esta nova iniciativa está financiada en gran medida pola Consellería de Educación e non case exclusivamente con cargo ás familias, como viña sendo costume. A convocatoria incluía un apartado para actividades destinadas a facilitar a conciliación da vida laboral e familiar para ser desenvolvidas en períodos non lectivos: vacacións e fins de semana.

Esta non é, polo tanto, unha iniciativa popular, nin se vai pagar con cargo aos orzamentos municipais. Que ninguén se leve a engano. Son os socialistas os que, de novo, demostran que fan política para as persoas.
Esperemos que os populares continúen apoiando este tipo de servizos que os socialistas potencian dende todas as institucións nas que gobernan e que os seus plans de austeridade non contemplen a supresión deste tipo de prestacións.
Os servizos ás familias son imprescindibles no desenvolvemento tanto económico como demográfico dun pobo. Cantos máis servizos máis progreso e mellor calidade de vida para todos.

Publicada 0 día 19 de xuño na Voz de Galicia. Edición Barbanza. Buzón do Lector

Explicación a la crisis financiera en clave de humor.

2009-06-09T23:44:00.007+02:00

COMPETENCIA LINGÜÍSTICA

2009-06-08T21:18:00.000+02:00

Ao final do ensino obrigatorio o alumnado galego ten que ser quen de comprender e expresar con corrección, oralmente e por escrito, tanto na lingua galega coma na lingua castelá, textos e mensaxes complexos. Artigo 4º Decreto 133/2007 no que se regulan as ensinanzas do Ensino Secundario Obrigatorio da Comunidade Galega.
¿Son quen os mozos e mozas galegas ao rematar a ESO de expresarse dun xeito fluído, oralmente e por escrito, tanto en galego coma en castelán?
¿Non debería ser esa unha das maiores preocupacións das autoridades educativas galegas?
¿O noso o problema é, realmente, que lingua usan os nosos nenos como vehicular en cada unha das materias?
O problema non está en que os nenos non comprenden as materias nunha ou outra lingua. Sobran experiencias educativas que o demostran si se queren analizar.
En Galicia levamos moitos anos traballando con plans de normalización aprobados nos distintos centros educativos sempre co visto bo da Consellería.
Polo que o que tería que facer o goberno é analizar polo miúdo os resultados deses plans de normalización lingüística e sacar conclusións.
Son moitos xa os mozos castelán ou galego falantes escolarizados en galego con plans chamados de choque que xa remataron o ensino obrigatorio. Analicemos cal é a súa competencia lingüística nas dúas linguas.
Tamén son moitos os alumnos e alumnas que sendo galego ou castelán falantes remataron a ESO sendo escolarizados basicamente en castelán e co galego unicamente como asignatura. Vexamos cal é a súa competencia lingüística en ambas as dúas linguas.
O sistema educativo debe garantir que se acaden os obxectivos descritos na nosa Lexislación Educativa.
Sen dúbida todos e todas temos dereito a opinar. Pero sobre todo temos a obriga de esixirlles aos nosos gobernantes que tomen decisións baseándose nos datos obxectivos dos que dispoñen e non na opinión máis ou menos formada duns pais moi ben intencionados pero que descoñecemos, en moitos casos, cales son as esixencias a nivel lingüístico da nosa lexislación.
O problema non radica na lingua na que traballan os alumnos e alumnas galegas as distintas materias, do que se trata é de que o sistema educativo vele porque todo o alumnado galego sexa verdadeiramente competente en ambas linguas ao remate da escolarización obrigatoria.

EXPLOSIÓN DE CREATIVIDADE E COR

2009-06-07T18:39:00.010+02:00

Hai uns días inaugurouse na Casa de Raquel Soler da Pobra unha exposición moi especial. Os que asistimos atopámonos cunha sorprendente explosión de creatividade e de cor.
Paraugas de todas as cores e materiais, con mensaxes, con debuxos, penduraban dos teitos da sala ou descansaban inspiradores nun rincón. Distintas composicións escultóricas feitas de caixas de cartón decoradas presentaban as obras de arte realizadas polos pequenos artistas protagonistas do evento. Moitas delas verdadeiras obras de arte en si mesmas. Retratos feitos polos propios nenos expresando enfado, alegría, paixón, reflexión, concentración. Miradas. Mans. Pés. Orellas. Bocas. Nenos e nenas.
Impresionante. Diferente. Estimulante. Motivador.
Non se trata tan só da exposición duns traballos feitos por unhas nenas e uns nenos, vai máis alá.
Decía Manuel Teira, o director artístico da obra, que por moito que o intentásemos

non seriamos quen de distinguir o mellor do peor. Porque non hai nin mellor nin peor.
E tiña razón. Todos os traballos forman parte dun todo artístico que transmite no seu conxunto e non dun xeito individual. Unha obra de arte feita de obras de arte. Explosiva. Transmisora de forza. De positivismo. De ilusión. De alegría e imaxinación.
Parabéns ás mestras, pola idea, polo esforzo, polo proxecto, polo traballo realizado, pola súa imaxinación e a súa paciencia.
Parabéns ao artista, asesor e director artístico da obra, Manuel Teira, creador polifacético que, neste caso, foi quen de transmitirlles aos pequenos o amor pola arte conseguindo que transmitisen sen censuras todo o que tiñan dentro.
Parabéns aos pequenos artistas, os verdadeiros creadores destas obras de cor e ilusión.
Aproveito ademais para animar ao señor alcalde e ao seu equipo de goberno a que apoien este tipo de proxectos dende o concello en vez de adicarse a enterrar obras de arte como a do estanque do Castelo.
Neste tipo de talleres vale realmente a pena inverter.
Son proxectos que estimulan a creatividade dos nenos e o gusto pola beleza e a arte.

AS SOLUCIÓNS DA DEREITA

2009-06-05T00:58:00.003+02:00

Mentiras. Infamias. Desprezos. Humillacións. Insultos.
As súas armas.

Non teñen propostas, nin ideas, nin solucións.
Só falan da crise. De Zapatero. De España.
Europa non lles interesa. Nunca lles interesou.
Usan Europa para alcanzar a gloria”. O goberno de España.

Porque queren UN CAMBIO que é un RETROCESO. Queren unha ESPAÑA á súa medida. Con máis diferenzas sociais. Con menos protección aos traballadores. Con maiores xornadas laborais. Con menos servizos sociais. Con máis sanidade privada . Con máis educación privada. Con menos universidade. Con menos becas. Con menos seguridade. Con máis corrupción.

E din que todos somos iguais. Que as ideoloxías non importan. Que é igual Bush que Obama.

E queren desanimarnos, desmotivarnos, entristecernos, enmudecernos.

Quérennos mudos.

Non queren que falemos do que somos. Do que nos diferenza.

Pero non podemos calar. Por nós. Polos nosos fillos. Polas nosas fillas. Polo noso futuro. Polo de todos e polo de todas.
Porque este é o momento de berrar. De non deixarse apabullar. De demostrar que seguimos aquí. Como sempre. Loitando pola vida. Polas PERSOAS.

NÓS, os SOCIALISTAS somos xente que cremos e defendemos:

a sanidade pública
a educación pública
os dereitos dos traballadores e das traballadoras
os servizos sociais
as enerxías renovables
un novo modelo produtivo

NÓS, os SOCIALISTAS sabemos que:

a redución de dereitos sociais
o desmantelamento dos servizos públicos
o abaratamento do despido
a precariedade laboral
o aumento da xornada laboral
a negación do cambio climático ...

SON AS SOLUCIÓNS DA DEREITA
DA DE TODA A VIDA

Polo FUTURO de Europa e dos Europeos

VOTA SOCIALISTAS

Severn Suzuky: verdades

2009-06-03T22:17:00.003+02:00

A televisión do PP

2009-06-02T19:36:00.005+02:00

EL PARO BAJA EN MAYO

2009-06-02T18:30:00.003+02:00

Antolín Sánchez Presedo

2009-06-02T16:15:00.002+02:00

El brote verde

2009-06-02T14:53:00.002+02:00

UNIDOS POR EUROPA

2009-06-01T21:12:00.002+02:00

AUTORRETRATO DE JUAN FERNANDO LÓPEZ AGUILAR

2009-06-01T15:57:00.004+02:00

OS POBOS NON SE IMPROVISAN, PLANIFÍCANSE

2009-05-30T18:01:00.000+02:00

O futuro dun pobo, dunha vila, non se pode decidir ao chou.

Os cidadáns e as cidadás debemos esixirlles aos políticos que nos representan que nos conten, que nos expliquen os seus proxectos.

É imprescindible que se realice unha análise profunda da situación de partida, dos recursos cos se conta e das carencias que se pretenden cubrir.

Cómpre o deseño de proxectos que permitan á cidadanía visualizar como será o seu pobo a 10 anos vista: as infraestruturas, os servizos, as posibilidades de emprego, o desenvolvemento do comercio, do rural, turístico. O enfoque ten que ser global e responder a obxectivos de modernización, desenvolvemento económico e comercial e mellora da calidade de vida de todos os cidadáns, tendo en conta que todos estes parámetros están totalmente relacionados polo que deberían abordarse tanto directamente como dun xeito transversal.

Debemos esixirlles aos políticos que nos presenten plans ambiciosos que nos fagan ver as posibilidades de modernización e desenvolvemento da vila na que vivimos, especificando as prioridades, os obxectivos a acadar a curto, medio e longo prazo.

A nosa vila é o entorno no que no medramos en todos os aspectos e debe dar respostas a moitas das nosas necesidades: a atención dos fillos, dos maiores, a calidade educativa, a conciliación da vida laboral e familiar, as posibilidades de traballo, a desenvolvemento dos xoves, a formación permanente, o desenrolo dixital, a calidade dos servizos básicos, o apoio aos emprendedores e ás emprendedoras.

Hoxe en día non podemos consentir que o futuro dos nosos pobos responda á improvisación e ás ocorrencias de quen non ten as cousas claras.

Un pobo con futuro é un pobo que ten claras as súas metas e segue un plan ben deseñado e elaboralo para conseguilas.

DEMASIADOS DEREITOS

2009-05-29T14:13:00.002+02:00

POR UN REPARTO XUSTO

2009-05-26T20:59:00.004+02:00

VOTA SOCIALISTA

DEL JUBILADO DE MORATALAZ

2009-05-26T01:17:00.004+02:00

YO TAMBIÉN VOTARÉ POR LA LISTA

DEL COMPAÑERO AGUILAR

LA CRISIS NINJA

2009-05-24T22:55:00.005+02:00

LEOPOLDO ABADÍA EN BUENA FUENTE

MUY ILUSTRATIVO

BUENÍSIMO!!!!

Y...¿A quién votan los banqueros "Ninja"?

PLAN E FAMILIAS Información

2009-05-24T21:27:00.004+02:00

PLAN E

PENSANDO nas FAMILIAS

(Fai clic na imaxen)

EDUCA 2.0

2009-05-24T20:48:00.002+02:00

BASTA YA!!!!

2009-05-23T11:44:00.004+02:00

Como ciudadana española, exijo que el Sr. Federico Trillo-Figueroa Martínez-Conde renuncie a su acta de diputado.
Por vergüenza. Por dignidad. Por respecto a las familias de los soldados muertos en el accidente del Yack 42. Por la democracia.
Por la política. Por los políticos de bien. Por la credibilidad. Por la transparencia.
Como ciudadana española, exijo que el PP acepte la dimisión del Sr. Federico Trillo-Figueroa Martínez-Conde. Por su propia credibilidad como partido político. Porque la desfachatez tiene un límite. Porque los españoles y las españolas nos merecemos políticos honorables y honrados. Porque no todo vale. Por la política y la democracia..
Basta ya. Basta ya de mentiras. De falsedades. De cobardías. Basta ya de ruindades.
Basta ya !!!!

Publicado na Voz de Galicia. Cartas ao Director o sábado, 23 de maio de 2009.

EL SILENCIO

2009-05-22T20:15:00.005+02:00

El silencio

El silencio lo ocupa todo
Llena los espacios
Todos los rincones de tu calma

El silencio
El silencio lo borra todo
Los momentos de alboroto y de baranda

El silencio
El silencio suena ronco
En sollozos una profundidad que espanta

El silencio
Te acostumbras al silencio
En silencio buscas la verdad del alma.

El silencio

El silencio
Y la palabra

POR UNA EUROPA SOCIALISTA

2009-05-20T23:37:00.002+02:00

E O CAMBIO É REAL

2009-05-19T20:35:00.011+02:00

OBAMA FALA SOBRE RELIXIÓN

XENIAL!!!

PAPEL MOJADO Comentarios

2009-05-19T17:11:00.011+02:00

TANIA LIBERTAD AND JOAN MANUEL SERRAT

NON ENTENDO Á MAIORÍA. Comentarios

2009-05-18T00:13:00.007+02:00

Non recoñecer as obras do goberno municipal da Pobra non sería de xusticia. O goberno popular presidido por Isaac Maceiras sen dúbida ten feito moitas obras
durante estes anos de mandato.

Pero, tras 10 anos de grandes orzamentos ¿a Pobra medrou? ¿Foi a máis? ¿Somos hoxe máis competitivos a nivel comercial, a nivel infraestructuras, a nivel servicios ás persoas, oferta educativa, oferta deportiva, atención aos maiores, atención aos nenos, axuda ás familias...? ¿É o goberno de Isaac Maceiras un goberno que pensa verdadeiramente no día a día das familias da Pobra? ¿É un goberno ao que lle interesan verdadeiramente as persoas?

Mentres Ribeira e sobre todo Boiro aumentaron en poboación e ampliaron os servicios á cidadanía con escolas infantís (0-3) públicas, centro de día, escola de música asequible en prezo, conservatorio, escola de idiomas, bacharelato artístico, casa da xuventude, locais de ensaio e centro de ocio e lecer, están fortes a nivel comercial e non descoidan as infraestructuras viarias e de saneamento, a Pobra quedou totalmente estancada.

Ano tras ano perdemos poboación; non despegamos a nivel comercial (pese ás moitas iniciativas das asociacións do pequeno comercio), e , máis alá do importante centro de atención aos discapacitados, CAD, non dispoñemos de ningún servicio que facilite a vida das familias.

O goberno popular leva anos centrando todos os seu esfozos en aumentar o turismo na Pobra. É unha aposta realmente arriscada e supón invertir a maioría dos recursos en obras, certamente bonitas, pero cuxa rentabilidade é máis que discutible. Os resultados falan por si mesmos. A nivel turístico non despuntamos, no que respecta á poboación imos a menos e o noso comercio esmorece. ¿Que facer? ¿Que nos ofrece o PP de Maceiras? ¿Tratáse de insistir nos paseos, no embelecemento das rúas, nas estatuas, nas prazas, nas fontes e nas flores?

Eu diría que non. Que a experiencia di que iso non funciona. Os turistas son importantes, pero non tanto como os que os que vivimos no concello todos os días.

Con todo, a cidadanía parece que sigue apoiando maioritariamente ao noso alcalde e ao seu goberno, xa que, segundo a sondaxe da Voz da Galicia, o PP aumentaría o número de concelleiros e concelleiras de hoxe haber eleccións.

Tal vez o feito de ser socialista non me deixa ver con claridade. Pero, sinceramente, non entendo como somos quen de premiar a un equipo de goberno que tras 10 anos non conseguiu frenar o noso declive, senón que o está precipitando.

Publicada 0 día 22 de maio na Voz de Galicia. Edición Barbanza. Buzón do Lector.

PARABENS ao PSdeG da Pobra

2009-05-14T18:50:00.007+02:00

O proxecto que ven de presentar o PsdeG pobrense “Espacios Vivos” á mocidade da Pobra parece moi atractivo. Está plantexado dende o punto de vista dos mozos e das mozas de hoxe en día e inclúe dende actividades deportivas ata actividades artísticas relacionadas co movemento urbán.
Convertir o pavillón deportivo da Tomada nun espazo aberto á xuventude, ademais de ser unha magnífica idea é unha clara aposta pola mocidade.

Noraboa aos socialistas, en concreto a Borja, responsable en materia de deportes e xuventude do PsdeG da Pobra.
Dende o meu punto de vista a idea é magnifíca. Como xa dixen noutras ocasións a nosa xuventude non ten absolutamente ningún espazo público no que levar a cabo os seus proxectos e ideas. Un espazo como o pavillón da Tomada convertiríase nun centro dinamizador de cultura e cretividade.

Pero o PsdeG da Pobra tan só pode presentar unha moción ao Pleno da Corporación. A decisión de que esta interesante iniciativa se poida ou non levar a cabo vai depender única e exclusivamente do goberno do PP.
Agora é cando se vai ver o interese real do goberno pola mocidade.

ARCHIVO DE LA EXPERIENCIA

2009-05-10T17:48:00.003+02:00

Vicente Neira Prego, da Pobra.

Recuerdos

DEPENDE DE TI

2009-05-09T18:10:00.004+02:00

O FUTURO DE EUROPA DEPENDE DE TI

DEPENDE DE NÓS

QUE NINGUÉN SE ENGANE

SOMOS NÓS OS QUE DECIDIMOS O NOSO FUTURO

TENDO MOI CLARO A EUROPA NA QUE QUEREMOS VIVIR

PORQUE NON TODAS AS POLÍTICAS SON IGUAIS

APOSTEMOS POLOS POLÍTICOS

QUE DEFENDEN OS INTERESES DA MAIORÍA

OS DEREITOS

DOS TRABALLADORES E DAS TRABALLADORAS

PORQUE AS PERSOAS IMPORTAN. MELLOR TARDE QUE NUNCA

2009-05-02T00:21:00.019+02:00

Publicada 0 día 8 de maio na Voz de Galicia. Edición Barbanza. Buzón do Lector.

Durante este curso escolar foron moitos os concellos galegos que desenvolveron programas de actividades extraescolares nos centros educativos fóra do horario escolar, e moitos os nenos e nenas, os mozos e as mozas, que se beneficiaron destas iniciativas.

De feito, concellos como Outes (10 650 €), Noia (27347 €), Boiro ( 7 200 €), ou Rianxo (9 382 €), entre outros moitos, contaron con subvencións (de ata un 80% do orzamento previsto en cada caso) concedidas pola Consellería de Educación, ata o de agora dirixida por Laura Sánchez Piñón, co obxectivo de fomentar o éxito escolar e loitar contra o fracaso escolar.

A idea é a de utilizar os centros educativos fóra do horario escolar e propiciar o desenvolvemento de actividades deportivas, artísticas, relacionadas coa saúde, o lecer e o tempo libre, promovendo estilos de vida saudables; e ao mesmo tempo procurar que o alumnado desenvolva as habilidades, as capacidades e as competencias sociais que lles esixe a realidade da nosa comunidade. Sen dúbida a conciliación da vida laboral e familiar está tamén presente nesta convocatoria.

Estas iniciativas son das que marcan claramente as diferencias entre as políticas de esquerdas e as de dereitas. Foi a Xunta socialista a primeira en convocar este tipo de axudas ao igual que foi a primeira en abaratar o custo dos comedores escolares ao subvencionar ata un 30 % da factura. No caso da subvención para actividades extraescolares, a nova convocatoria tamén inclúe actividades en vacacións e durante os fins de semana. As actividades serían gratuitas para as familias.

Parece que o Concello da Pobra ven de presentar, este ano, un programa de actividades para a nova convocatoria.

É unha boa noticia que o goberno municipal cambiara de idea ao respecto e se decidira a presentar un programa de actividades e servicios co obxecto de mellorar as posibilidades de éxito escolar dos nosos nenos e nenas e aumentar os servicios ás familias.

E é especialmente boa esta iniciativa porque , o ano pasado, os nosos gobernantes nin siquera se molestaron en elaborar un proxecto polo que o noso concello non tivo absolutamente ningunha opción á subvención. Como non presentaron nada nin estaban entre os admitidos nin entre os excluídos. Os nosos nenos non eran unha prioridade.

A verdade é que non se entende como pode ser que ao noso equipo de goberno lle importen máis as pedras das calzada que as persoas.

Pero máis vale tarde que nunca.

NOVA EXECUTIVA DO PSDEG

2009-04-26T12:05:00.009+02:00

Aínda que é certo que a renovación é grande, teño que dicir que me sorprendeu moitísimo non atopar a xente como Loli Rodríguez Amoroso, Secretaria de Xuventudes Socialistas, na nova executica socialista.

Quixera recordar aquí a súa intervención no congreso de outubro.

Loli Rodríguez Amoroso

En todo caso, BOA SORTE Á EXECUTIVA

NESTA NOVA ETAPA

DO SOCIALISMO GALEGO

PACHI VÁZQUEZ, SECRETARIO XERAL

2009-04-25T23:41:00.008+02:00

"O futuro deste país ímolo a construir nós"

"Somos un partido con vocación de transformar este país"

Escoita ao novo Secretario Xeral dos socialistas galegos

Nova Executiva do PSdeG-PSOE

Parabéns a Juan Jesús Ares, tenente de alcalde de Boiro,

e Secretario Executivo

na nova Executiva Socialista.

Ogallá este sexa o comezo da Galicia Socialista.

Espero que a ilusión que Pachi Vázquez xerou co seu discurso

sexa quen de contaxiar a

cada un e cada unha dos socialistas galegos.

Queda moito que facer.

Confiemos en que os pasos que se dean sexan os axeitados.

BOA SORTE A TODOS E A TODAS

O mundo de Kaori

2009-04-25T01:26:00.010+02:00

CALENDARIO 3º TRIMESTRE

SR. ALCALDE, NON SE DESCENTRE

2009-04-24T17:31:00.011+02:00

Artigo publicado co título "Novos servicios na Pobra" na Voz de Galica. Buzón del Lector. Barbanza. 05 de maio de 2009.

Hai algunhas semanas lía na Voz de Galicia que a preocupación máis grande do alcalde da Pobra era solicitar da Xunta a construcción dun novo centro de saúde. Un máis novo, máis bonito e máis moderno.

A verdade é que sorprende moito que esa sexa a súa primeira e máis importante reivindicación ao recén estrenado goberno da Xunta.

Realmente ...é esa unha obra prioritaria???

Dende o meu punto de vista, non se entende a insitencia do alcalde en refacer noutro solar o centro de saúde.

E non se entende porque, a día de hoxe, aínda non conseguiu nin a financiación, nin a ubicación axeitada para a Gardería Municipal, servicio de 1ª necesidade para moitas familias do noso Concello.

Porque non se lle oeu un só comentario sobre cando vai comezar a construcción do moi necesario Centro de Día da Pobra. Sen dúbida, as familias con maiores dependentes a cargo, sentiríanse moito máis tranquilas se poideran contar, a curto prazo, cun centro no que os seus maiores se mantiveran ocupados realizando actividades adaptadas á súa idade e problemática baixo a vixiancia e atención de persoal especializado.

Porque os nosos xoves non dispoñen de instalacións nas que reunirse, nas que poder levar a cabo á súas inquedanzas e proxectos. Non temos nin proxectada unha Casa da Mocidade.

NON, O CENTRO DE SAÚDE NON É UNHA INVERSIÓN NIN IMPRESCINDIBLE NIN URXENTE..

Porque xa temos un centro de saúde que funciona.

E porque xa levamos moitos anos de retraso.

Sr alcalde, céntrese no seu traballo, adíquese a mellorar realmente a calidade de vida das familias da Pobra e déixese de tolerías.

Os pobrenses, a día de hoxe, temos necesidades máis urxentes que un novo centro de saúde, máis bonito e máis moderno. O que queremos é que o noso centro de saúde funcione co persoal e os servicios sanitarios necesarios.

PERO...ESTE É O MOMENTO DA GARDERÍA E DO CENTRO DE DÍA, e o de dar respostas ás necesidades da nosa MOCIDADE.

Sr, alcalde, NON SE DESCENTRE.

Rita Levi Montalcine

2009-04-19T00:39:00.016+02:00

MULLER CENTENARIA

LIBREPENSADORA

CIENTÍFICA

XUDÍA ITALIANA

FEMINISTA DE ESQUERDAS

PREMIO NOBEL DE MEDICINA EN 1986

No seu laboratorio en 1963

MAGNIFICA ENTREVISTA EN

EL PAÍS

A RITA LEVI MONTALCINI

IMPRESIONANTE

Na escola, en galego o 50%

2009-04-17T22:06:00.011+02:00

Diríxome á Galicia madura, segura e orgullosa de si mesma, sen complexos. Diríxome á Galicia que, en castelán ou en galego, é quen de defender a súa lingua propia, o seu legado. Á Galicia da costa e á Galicia do interior. Á Galicia do rural e á das cidades.

Diríxome a esa Galicia libre de medos. Á Galicia que entende que o galego non é un obstáculo para a educación dos seus fillos e das súas fillas, senón que é un privilexio.

Á Galicia que sae polo mundo, á que viaxa co galego na maleta, á Galicia da morriña, á dos ríos e das fontes, á dos queixumes dos pinos, á Galicia dos bos e dos xenerosos, esa Galicia, a que proclama o galego máis alá dos mares e dos montes.

Diríxome a todos e a todas os que aman a súa terra, aos que falan en gallego, aos que falan castelán e ás veces en galego e mesmo aos que din que nunca falan o galego.

A todos e a todas as galegas. Aos que amamos a Galicia e ao galego.

Porque os que medramos en castelán, queremos medrar tamén en galego.

Porque os que soñamos en castelán, queremos soñar tamén en galego.

Porque os que vivimos en castelán, queremos vivir tamén en galego.

Porque os que aprendemos en castelán, queremos aprender tamén en galego.

E porque a escola normaliza o bilingüismo.

E porque en galego tamén podemos

DEFENDAMOS O GALEGO

NA ESCOLA, EN GALEGO O 50 %

A Voz Dixital

APOSTEMOS POLA CASA DA XUVENTUDE

2009-04-11T12:18:00.016+02:00

Publicada o 30 de abril de 2009. Voz de Galicia. Buzón do lector.

Preguntábame onte unha amiga por que considero necesaria unha casa da xuventude para a Pobra.

Eu sorprendinme coa pregunta. Pensaba_craso error- que as razóns eran obvias. Equivoqueime.

Evidentemente a miña experiencia como nai de familia, ademais de, probablemente, o meu traballo como mestra na vila, fan que teña un interese especial pola xente nova.

No día a día observo como os e as adolescentes da Pobra deambulan polas rúas sen saber moi ben que facer. Están sentados nas escaleiras e nos bancos das prazas charlando e matando o tempo.

Se queren ir xogar ao tenis, ao fútbol ou ao que sexa teñen que ter pedido o espacio con antelación. Máis alá das actividades deportivas propostas polos distintos clubes pobrenses, non existe ningunha alternativa para os xoves e as xoves da Pobra. Non lles ofertamos nada e nos queixamos de que non fagan outra cousa que andar polo medio.

Pero realmente a nosa xuventude ten moito que aportar. Está moi desaproveitada. Apasiónase, sobretodo, polas novas tecnoloxías e polas artes. A nosa mocidade é moi creativa e disfruta experiementando coa pintura, a música, a fotografía, o deseño, o teatro, a poesía...

Cómpre que empecemos a a tela en conta.

E tela en conta significa contar con ela no deseño das actividades que lle interesan. Supón crear un espacio, que sintan como seu, no que poidan levar a cabo gran parte das súas ideas ao mesmo tempo que disfrutan do seu tempo de ocio. Un lugar que se convirta na súa sala de reunións, no lugar onde deseñar os seus un proxectos, no lugar no que expoñer os seus traballos, as súas obras. No lugar onde atopar información sobre calquera tema que lles interesa. En definitiva, un lugar pensado por e para eles. No que poidan medrar como persoas responsables e comprometidas coa sociedade. Un lugar que lles sirva de estímulo no seu espíritu creador.

Apostar pola xuventude significa apostar por nós mesmos como sociedade e polo noso futuro como comunidade.

Unha casa da xuventude é moito máis que unha infraestructura para reunirse cos amigos ou botar unha partida de cartas ou de monopoli (aínda que este uso tamén é posible e necesario). Unha casa de xuventude constitúese nun centro dinamizador de cultura e creatividade.

(Na entrada do día 5 de abril aparece un comentario relativo á posible ubicación da casa da xuventude).

En un sueño

2009-04-09T09:23:00.005+02:00

EN UN SUEÑO

Volando entre las nubes

Un sueño

Sueño yo.

La luna canta nanas

Por las estrellas

Vuelo yo.

Viernes, 14 de mayo de 2004
Sara, 8 años.

Casa da Mocidade. Enquisa.

2009-04-07T16:52:00.009+02:00

Hai dous días escribín unha entrada na que me refería á necesidade de que na Pobra se ofrecese un espacio que se constitúa no punto de encontro para a nosa mocidade. (Ver a entrada do día 5 de abril).

Convencida de que é necesario implicarse para conseguir que a nosa vila mellore, decidín incluir esta enquisa no meu blogue coa idea de coñecer o punto de vista todos e todas os que vos pasades por aquí de cando en vez.

Invítovos a participar co voso voto.

Ademais, se queredes, podedes facer algún comentario nesta entrada.

Pinchade na fachada deste edificio e veredes como é a Casa da Xuventude de Silleda.

E a nosa xuventude....Por que eles non?

De novo Kaori

2009-04-06T21:57:00.001+02:00

Pregnant and poor

2009-04-06T01:01:00.004+02:00

Pincha en la foto

HE AQUÍ UN MAGNÍFICO ARTÍCULO SOBRE LA RELACIÓN ENTRE LA POBREZA Y LAS MEDIDAS ANTICONCEPTIVAS

(en inglés)

CASA DA XUVENTUDE

2009-04-05T22:50:00.008+02:00

Casa da xuventude de Vigo

A través do blogue do IES da Pobra (http://atabarradixital.blogaliza.org/) pódese apreciar gran parte do talento dos xoves e das xoves do noso concello.Entre eles e entre elas hai: escritores, poetas, científicos, debuxantes, fotógrafos, deseñadores, músicos, deportistas…. Son tantas as súas inquietudes!Teñen tanto que aportar!!!Cada ano que pasa faise máis necesario un lugar que se constitúa no punto de encontro e centro de información da nosa xuventude.Un lugar que proporcione espacios de interrelación e de dinamización sociocultural entre a nosa población xuvenil.Un lugar a través do que a xuventude poda implicarse na programación das súas propias actividades de ocio e tempo libre.Un lugar que favoreza a participación xuvenil a través do fomento ao asociacionismo xuvenil.

Unha CASA DA XUVENTUDE para a Pobra do Caramiñal.Hai xa varios anos, algúns críamos que na antiga Ayundantía de Marina, algún día, se ubicaría a tan desexada por moitos ”Cada da Xuventude”. E de feito, cando o goberno da Pobra decidiu derrubar o edificio e construir no seu sitio o Centro para Atención Integral á Discapacide (CAD), tiven unha dobre sensación. Por un lado, pareceume unha boa idea que a Pobra contase cun centro integral para discapacitados, pero por outro lado, lamentei moitísimo que se derrubara un edificio que xa formaba parte da historia da nosa vila e que tan ben podería convertirse no cada vez máis imprescindible punto de encontro da nosa xuventude.É certo que son moitas as necesidades. Os nosos nenos esperan por unha gardería municipal e o centro de día debería estar xa atendendo aos nosos maiores.Pero non é menos certo que, no noso concello, temos á xuventude totalemente abandonada.

Non lle aportamos absolutamente ningunha solución aos seus problemas. Queixámonos de que andan polas rúas e plazas sen saber moi ben que facer, pero tampouco lles facilitamos espacios nos que se relacionar. Espacios nos que poidan desenvolver as súas iniciativas e as súas ideas. Espacios que lles axuden na construcción da súa propia identidade dentro da sociedade á pertencen.Na Pobra non existe política de xuventude. É hora de que empecemos a dar resposta ás súas demandas. É hora de que os escoitemos e descubramos canto teñen que aportar á nosa sociedade.

Publicado o día 14 de abril de 2009 no "Buzón del Lector" . Voz de Galicia Edición Barbanza

Kaori. Unha gran artista

2009-04-05T15:32:00.005+02:00

Calendario 2º Trimestre

NAVEGANDO POLO BLOGUE DO IES DA POBRA ATOPEIME CON ESTES MAGNÍFICOS TRABALLOS CREATIVOS FEITOS POR UNHA MOZA POBRENSE.

KAORI

Comickaori

Fotos antigas da Pobra

2009-04-01T19:30:00.010+02:00

NAVEGANDO POR YOUTUBE

ATOPEIME CON ESTAS FOTOS ANTIGAS DA POBRA.

MERECE A PENA BOTARLLE UNHA OLLADA.

CANTO ENCANTO!!!

Rita y el fusil(1967)

2009-04-01T11:07:00.009+02:00

Haz clic para ver vídeo

Entre Rita y mis ojos... un fusil.
Quien a Rita conoce, se postra
y reza
al Dios de su ojos de miel.

... Besé a Rita
cuando niña,
aún recuerdo cómo... se pegó
a mí: una trenza preciosa cubrió mi brazo.
Recuerdo a Rita
como el pájaro a la charca.
Rita, Rita...
Teníamos un millón de pájaros y de fotos,
y mil citas,
y contra todo abrió fuego... un fusil.

El nombre de Rita le sabía a fiesta a mi boca,
el cuerpo de Rita se desposaba en mi sangre.
En Rita me perdí... dos años,
durmió en mi regazo dos años,
nos prometimos ante el cáliz más bello,
ardimos en el vino de dos labios,
nacimos dos veces.
Rita, Rita... Nada privaba a mis ojos
de los tuyos, si acaso nuestras cabezadas
o alguna nube de miel,
hasta que irrumpió... aquel fusil.

Érase que se era,
oh silencio del atardecer,
una mañana en que mi luna partió
con los ojos de miel.
La ciudad barrió a los rapsodas, y a Rita.
Entre Rita y mis ojos... un fusil.

Mahmud Darwix, Poesía escogida (1966-2005)
Traducción de Luz Gómez García
Pre-Textos, 2008

Colexios Concertados. Irregularidades.

2009-03-30T23:38:00.011+02:00

Cobran mensualidades obrigatorias, cando tiñan que ser gratuitos.

Incorporan actividades extraescolares en horario lectivo.

Non ofertan altenativas á relixión.

Con este tipo de artimañas:

Consiguen maior financiación para competir coa educación pública e gratuita.

Seleccionan o seu alumnado.

Dificultan a matrícula de alumnado inmigrante.

ALGÚNS COLEXIOS CONCERTADOS

¡¡¡FINANCIADOS CON FONDOS PÚBLICOS!!!

ESTÁN PECHADOS

PARA MILES DE NENOS E NENAS

SIN RECURSOS SUFICIENTES

¡¡¡¡¡NON HAI DEREITO!!!!!

SE NON CUMPREN COA LEXISLACIÓN

QUE PERDAN A SUBVENCIÓN

Non perdas esta reportaxe de CUATRO

Fai clic na fotografía

CARMEN CALVO. CLAUSURA MESA REDONDA REFORMA LEY DEL ABORTO

2009-03-28T21:02:00.005+01:00

CARMEN CALVO

IMPECABLE

(Haz clic en la foto)

O ABORTO NON SE AMPLÍA

2009-03-28T10:35:00.005+01:00

Interesantísimo e moi INFORMATIVO o artigo de hoxe en "El País" sobre a lei do aborto.

Cuestionar a día de hoxe, e tras 8 anos de goberno popular (con Aznar á cabeza), a Lei do Aborto,

só pode responder a intereses partidistas e partidarios.

Os populares, por arañar un voto, e na súa línea de dividir aos españois, son quen de "vender" a

máis de 100 000 mulleres españolas, deixándoas desamparadas ante a lei, criminalizándoas e a

sinalándoas como asasinas.

Pero hoxe a INFORMACIÓN está ao alcance de todos e de todas e a demagoxia xa non lles pode

servir.

Este artigo de El país aclara perfectamente como se van modificar os distintos supuestos da

lei.
Recomendo encarecidamente a súa lectura.

PLAN E

2009-03-22T23:32:00.013+01:00

O goberno de España, a través do Plan Estatal de investimento Local, ven de aprobar os 13 proxectos presentados no prazo establecido polo Concello da Pobra . Esto vai supoñer un investimento no noso concello de 1.756.255,00 euros.

O obxectivo deste Plan é o de estimular a economía e o emprego en cada un dos concellos de España.

É agora responsabilidade do goberno da Pobra informarnos a todos e a todas sobre a influencia que estes investimentos van ter na reactivación da economía da Pobra e na disminución da tasa de desemprego no noso concello.

Os veciños e as veciñas queremos saber:

A qué empresas se lles adxudicaron as obras.

O número de postos de emprego creados.

O numero de desempregados e desempregadas pobrenses contratados.

Esta é a relación de Proxectos Aprobados

Detalles para el Municipio de: Pobra do Caramiñal, A
Importe Máx. según RDL 9/08: 1.756.255,00 €
Núm. de Proyectos Aprobados:13

ImporteProyecto

50.004,97 € Red de saneamiento y pozo de bombeo en el lugar de Banda

153.651,23 € Abastecimiento y saneamiento en el lugar de Pontes-Hórreo

146.752,06 € Remodelación y acondicionamiento calle Tetuán tramo 2

86.131,30 € Abastecimiento y saneamiento en el lugar de Pozo

196.995,32 € Red de saneamiento en el lugar de Rego

211.994,59 € Urbanización calle Fraga Iribarne

40.369,16 € Remodelación y acondicionamiento calle Xogo da Bola

231.958,36 Agua, saneamiento, alumbrado y asfaltado de pista desde Torre Xunqueiras a Pontenaveira

131.742,53 € Red de saneamiento en el lugar de Pedriñas

137.187,49 € Remodelación y acondicionamiento calle Tetuán tramo 1

168.313,54 € Remodelación y acondicionamiento calle Unión tramo 2

31.183,25 € Remodelación edificio deportes náuticos

169.971,20 € Remodelación y acondicionamiento plaza Hermanos Axeitos y calle Unión tramo 1

Por certo, se vos interesa botade unha ollada á hemeroteca e fixádevos nas datas nas que o noso alcalde xa dicía que ía arreglar os problemas en Fraga Iribarne.

Interesante saber que de non ser polo plan anticrise aí quedaría a urbanización sen arranxar.

PACHI VÁZQUEZ

2009-03-21T14:23:00.007+01:00

Á marxe de todo o comentado na entrada anterior, considero a Pachi Vázquez unha moi boa alternativa para o PSdeG.

Insistir en que, dende o meu punto de vista, o problema non está no candidato ou candidata. O problema ten que ver coa estructura do partido.

É IMPRESCINDIBLE A RENOVACIÓN DAS ESTRUCTURAS ORGÁNICAS DO PARTIDO.

HACIA O CONGRESO DO PSdeG

2009-03-21T11:24:00.005+01:00

O Congreso socialista do 25 de abril é noticia nos medios de comunicación nestes últimos días.

Parece que Pachi Vázquez, tal e como se anunciaba na prensa hai uns días, vaise presentar á Secretaría Xeral do PSdeG. Parece un bo candidato. O triste é que xa naza co estigma de, nas palabras de Gonzalo Caballero, ser o candidato que responde ao "guión escrito" dende a xestora e apoiado polo aparato.

No PSdeG necesitamos un cambio máis profundo.

Non se trata, tan só, de cambiar a Touriño que, desde o meu punto de vista, foi un bo Presidente, por outra persoa que, sen dúbida, tamén sería un bo Presidente.

O que necesitamos é chegar a gañar as eleccións. Ser realmente unha opción. Ser quen de encantar a moitos e moitas dos que votan ao PP e tamén ao BNG e que teñen unha mentalidade socialista. Á xente que apoia as nosas políticas pero que non entende as nosas maneiras e a nosa forma relacionarnos coa sociedade. Aos que pensan que todos somos iguais porque NON fomos quen de transmitirlles o diferentes que somos.

Necesitamos, máis alá da Secrtearía Xeral, outras persoas liderando os cambios necesarios. Outros puntos de vista, outra ilusión.

E sobretodo nesitamos CRER EN NÓS MESMOS para transmitir nítidamente e sen dúbidas a importancia das nosas políticas á sociedade.

Somos distintos. Somos socialistas. Sabemos facer política desde a cidadanía e para a cidadanía.

EPIGENÉTICA

2009-03-20T14:54:00.009+01:00

Para ver vídeo haz clic en la foto.
Ineresantísimo este vídeo sobre EPIGENÉTICA por Manel Estellés.

Os recomiendo la entrevista que le hace Pere Estupinya en su blog.

Huecco Se acabaron las lágrimas

2009-03-18T18:41:00.007+01:00

HUECCO SE ACABARON LAS LÁGRIMAS

Haz clic para ver vídeo

Reflexións sobre o aborto.

2009-03-14T12:04:00.008+01:00

O tema do aborto é un tema complicado. Neste caso, como noutros, a realidade vai por diante da lexislación. Son moitas as mulleres que abortan fóra do marco da lexislación vixente. E non todas elas son progresistas, por certo. Entre as máis de 100 000 mulleres que decidiron interromper voluntariamente o seu embarazo en España no 2008 hai tamén unha boa porcentaxe de conservadoras.
Pero esto non ocorre tan só no noso país. Ningún país é alleo a esta realidade. Nalgúns países nos que o aborto está penalizado en todos os casos, non son poucas as mulleres que morren, a maioría delas moi novas, moitas nenas, por abortar en condicións totalmente insalubres en “clínicas clandestinas”.
Disertar sobre se aborto é ou non é un asasinato. Diferenciar entre vida celular ou ser humano non é o obxectivo deste artigo. Nin sequera sei se eso é o relevante tendo en conta as diferentes opinións entre os científicos ao respecto.
Pero a sociedade ten que afrontar sen hipocresías nin tabúes a súa propia realidade. E tomar decisións maduras e consecuentes.
A maioría das mulleres que deciden abortan en España o fan dentro das 14 primeiras semanas do embarazo.
A nova lei do aborto quere dar resposta a unha pregunta que permanece nas mentes de cada un de nós e á que lle temos que dar reposta clara e sen contundente.
¿DEBE A SOCIEDADE CASTIGAR ÁS MULLERES QUE DECIDEN ABORTAR?
¿DEBEN IR Á CÁRCERE AS MULLERES POR ABORTAR?
Sen dúbida,o aborto é sempre unha moi triste decisión e responde na maioría dos casos , a situacións socio-familiares moi complicadas.
Pero a lei non anima a niguén a abortar. Simplemente protexe ás mulleres que toman esa decisión e que a toman tras un período de información e de reflexión.

SOBRE LA NUEVA LEY DEL ABORTO

2009-03-12T15:23:00.007+01:00

Recomiendo la lectura el artículo de Leire Pajín en relación al aborto.

Lo podéis encontrar en su blog personal.

Una ley mejor para la interrupción voluntaria del embarazo

SUMANDOIDEAS.NET

2009-03-12T07:54:00.004+01:00

Invítovos a ler e a apoiar o manifesto SUMANDO IDEAS PARA O SOCIALISMO GALEGO.

POR UN SOCIALISMO UNIDO ARREDOR DUN PROXECTO ILUSIONANTE E TRANSFORMADOR.

BIBIANA AÍDO

2009-03-11T23:06:00.005+01:00

Bibiana Aído es la Ministra más joven de la Democracia. Gaditana, de 32 años, es licenciadada en Administración y Dirección de Empresas.Su nombramiento levantó duras críticas en la derecha española. El PP incluso ha pedido la supresión del Misterio demostrando así un total desprecio hacia las políticas de Igualdad que se llevan a cabo desde su Ministerio. Luchar por la igualdad es una tarea ardua y difícil. De hecho, vivimos en una sociedad en la que los perjuicios de género todavía influyen en las relaciones entre mujeres y hombres tanto a nivel privado (entorno familiar) como público (entorno social y profesional). Seguimos reproduciendo determinados esquemas de antaño que impiden que demos el salto a la igualdad efectiva.
Bibiana es una mujer joven, activa, que lleva en política muchos años y que ha crecido en el seno de las Juventudes Socialistas, foro en el que se diserta sobre éste y muchos otros temas que afectan a las mujeres y a los hombres de su generación.
Tenía que ser una mujer y además una mujer joven y comprometida, sin prejuicios de género, la que se pusiese al frente de un Ministerio tan difícil y, probablemente tan incomprendido como el de Igualdad.
Violencia Machista. Conciliación de la vida laboral y familiar. Diferencias salariales entre mujeres y hombres. Precariedad laboral. Problemas de promoción profesional. Aborto…
Sólo un Presidente como Zapatero, socialista de convicciones profundas, podía apostar por un Ministerio de Igualdad. Un Presidente consciente de que sólo desde políticas claramente concebidas desde la perspectiva de género, se conseguirá que la igualdad que tantos y tantas anhelamos sea finalmente efectiva y real.
Fuerza Bibiana. Vienen tiempos difíciles. Pero somos muchos y muchas los que te apoyamos.

OBXECTIVO: A IGUALDADE

2009-03-11T19:30:00.013+01:00

A sociedade segue aspirando á igualdade real entre homes e mulleres.
Os datos demostran que todavía queda moito por facer.
As mulleres , máis preparadas, seguimos cobrando un 25% menos que os homes.
Os traballos que tradicionalmente desempeñamos seguen tendo un valor no mercado por debaixo dos que tradicionalmente desempeñan os homes.
Temos, en xeral, baixos soldos e poucas posibilidades de propoción.
Tendo os homes menor desemprego, mellores salarios e máis oportunidades de ascenso.
Seguimos a ser cidadáns de segunda.
Pero imprescindibles nunha sociedade que segue contando con nós para sobrevivir.
Nenos e maiores seguen dependendo maioritariamente da nosa dedicación e do no coidado.
A SOCIEDADE DEBE SABER QUE NON NOS CONFORMAMOS.
QUE QUEREMOS MÁIS.
QUE MERECEMOS MÁIS.
A día de hoxe, A IGUALDADE, segue a ser un OBXECTIVO primordial.

Zapatero anuncia una "Ley de igualdad de trato" para esta legislatura

Bibiana Aído reclama apoyo social para la igualdad "efectiva y real" de las mujeres

La ministra de Igualdad eleva al Consejo de Ministros el informe sobre la Ley de Igualdad a los dos años de su entrada en vigor

Plan Estratégico de Igualdad de Opertunidades (2008 - 2011)

MENTIRAS E MANIPULACION

2009-03-07T10:31:00.008+01:00

Excelente artigo de Manuel Rivas na editorial de El País de hoxe. Retrata marabillosamente a noxenta campaña electoral do PP nestas Autonómicas Galegas.

Os enganos, as mentiras, as medias verdades foron os protagonistas dunha campañana na que se falou de todo menos de política.

Agora xa sabemos que non había un plantexamento serio sobre o tema da lingua. Que Feijoo non tiña un plan. Non había poxecto. E agora plantéxanos a anarquía lingüística.

Podiamos optar polo 50% en cada lingua. Pero claro, iso é unha imposición. Incrible!

Cada un o que queira, segundo a súa ideoloxía. Que triste maneira de dividir aos galegos e as galegas. ¡Que penosa esa liberdade!

Fomos manipulados polo PP e por algúns medios de comunicación que tiñan moi claro a que partido políco apoiaban.

Basta Xa.

2009-03-07T09:45:00.004+01:00

Hoxe o Presidente da Xestora do PSdG é entrevistado na Voz de Galicia.

Chegan tempos de reflexión e de debate.

Todas e todos esperamos que o Partido Socialista tome as mellores decisóns para Galicia.

2009-03-07T01:48:00.009+01:00

8 DE MARZO

DÍA INTERNACIONAL

DA MULLER TRABALLADORA

INTERESANTES VÍDEOS

(Pincha nas fotos)

2009-03-05T19:24:00.004+01:00

CONGRESO EXTRAORDINARIO DO PSdG-PSOE.

"Vivimos un proceso de unidade
e é imprescindible que todo o partido
reme na mesma dirección"

Ricardo Varela

Entrevista ao Presidente da Xestora.

SUMEMOS O GALEGO

2009-03-05T16:37:00.004+01:00

Cantas mentiras. Cantos enganos. Canto medo. Canta desinformación.
Traballo dende hai máis de doce anos no ensino. Son mestra de Educación Primaria. E dende o primeiro ano que empecei a traballar, traballei case exclusivamente en galego. Durante dous mandatos de Fraga e un de Touriño, traballei en galego tanto en Aguiño como na Pobra do Caramiñal e os meus fillos foron escolarizados en galego, sendo ambos castelán falantes ao igual que o son eu.
Nas vilas galegas leva impoñéndose, como din algúns, o galego dende hai moitos anos. E a verdade é que gracias a esas medidas, que eu mesmo ao principio non entendía, é posible que agora toda unha xeración de xoves sexan quen de escribir e falar en galego e en castelán sen problemas.
Non restaron. Sumaron. E agora son LIBRES para elexir a lingua que queren usar en cada momento porque son competentes en ambas linguas.
Síntome orgullosa de que os meus fillos poidan elexir a lingua na que queren expresarse en cada momento ao teren compertencia nas dúas. Agora aspiro a que a teñan tamén en inglés.
Eso, señores e señoras, si que é liberdade.
Sumemos. Restar o galego non é máis que renunciar á liberdade de poder elexir.

Publicado na Voz de Galicia. Cartas ao Director o luns, 06 de marzo de 2008.

CARTA A MAR BARCÓN

2009-03-04T00:30:00.001+01:00

Desgraciadamente, no hemos ganado las elecciones. Hemos perdido apoyos y el PP ha conseguido la mayoría.
Hemos trabajado mucho. Enhorabuena a nuetros Conselleiros y Conselleiras por el trabajo realizado durante esta legislatura. Habremos perdido por muchas razones pero tengo la seguridad de que no ha sido por su gestión.
Saludo al Presidente. No merecía esta despedida tan amarga.
Es imposible transformar un país en escasos 4 años. Pero se han dado pasos muy importantes que ahora debemos que defender con vehemencia.
En Educación, por ejemplo, la inversión ha sido importantísima. Los que trabajamos en los centros educativos lo hemos notado mucho y estamos preocupados por lo que significará para la educación pública este cambio de gobierno.

Pero ahora es el momento de empezar de nuevo.
Coincido con los que piensan que para levantar al partido hay que mirar hacia las bases, hacia las agrupaciones y empezar desde abajo la reconstrucción.
Estamos divididos y nos falta cohesión. Tenemos que recuperar la ilusión, el espíritu socialista.
Desde aquí propongo encuentros comarcales entre socialistas. Oportunidades para conocernos, relacionarnos y empezar a trabajar todos juntos.
En la comarca del Barbanza tenemos verdaderos problemas a nivel municipal. Perdemos, elección tras elección apoyos de la izquierda en favor del BNG, algo que no ocurre en la mayoría de los ayuntamientos gallegos.
Tenemos muchos problemas que resolver. Problemas que se van cerrando en falso año tras año. Habrá que encararlos seriamente y buscar soluciones de consenso a través de proyectos en los que todos tengamos cabida. Pero teniendo muy claro que el objetivo será ganar las próximas elecciones municipales.
Necesitamos empezar a trabajar todos juntos apoyándonos entre agrupaciones. Haciéndonos fuertes.
Para que crezca el partido, tenemos que crecer en los ayuntamientos. Podemos hacer muchas cosas si nos apoyamos entre nosotros y nos apoyáis desde la dirección del partido.
Ser socialista es una de mis señas de identidad desde que tengo uso de razón. Me gustaría que el socialismo sea una opción atractiva para mis hijos cuando ellos entiendan de política. Sólo lo lograremos si conseguimos entre todos que este partido de la igualdad, de la solidaridad, del respeto, de la libertad, de la paz, progresista, se haga fuerte y sea capaz de llegar a cada vez más ciudadanos y ciudadanas gallegas. Y eso lo conseguiremos creyendo en nosotros mismos y en nuestros ideales y trabajando entre todos y todas cada día para conseguirlos.